Aan het eind van de herdenking in de Duinzichtkerk op zondag 12 augustus sprak Christiaan Steenbergen de volgende woorden

 

Lieve aanwezigen

Onvermoede goede krachten.

Dat is de titel van deze herdenking. We mogen die titel op de eerste plaats uitleggen als een hommage aan de tomeloze inzet van de vele Molukse strijdkrachten die met grote moed, beleid en trouw – jazeker de zinspreuk van de Militaire Willemsorde- zich teweer hebben gesteld tegen de Japanse veroveraar en bezetter. De Verzwegen Soldaat van Sylvia Pessireron levert ons daar een  getrouw en vaak ontroerend verslag van.

Indringender nog vond ik De Gesloten Koffers over de gevolgen van het dienstbevel aan de KNIL soldaten om naar Nederland te vertrekken omdat het nog de enige uitweg was na het wegvallen van de optie Nieuw Guinea. Van hieruit kon wel verder gewerkt worden aan een vrije staat voor de mensen van Ambon, Ceram en de andere eilanden.  Dat was een van de beloften waaraan Nederland zich niet hield. Ook van een opnemen van de soldaten in het reguliere Nederlandse leger kwam niets terecht.

Nederland lijkt zeer gastvrij voor vreemdelingen, maar tot op de dag van vandaag blijken we slechts gastvrij te zijn voor hen wie we geen last ondervinden.

De titel van deze dag kunnen we ook breed uitleggen als de onvermoede krachten in de Indische samenleving die ons uitnodigt om elk jaar opnieuw te herdenken, te gedenken wat is aangedaan, wat wij hebben gedaan en vooral wat wij hebben laten liggen.

Henriette van Wermeskerken heeft het verdriet van de vele families verhaald die dierbaren hebben verloren.

We hebben prachtige muziek gehoord van Magdalena Pattianakotta en Annelies Dieudonne en Huib Verslus. En van Cathlin Hilgersum kregen we het Indisch Onze Vader te horen.

Er valt nog veel te herdenken en dat zullen we blijven doen, we zijn het verplicht aan de slachtoffers, aan de nazaten van de slachtoffers en onze kinderen, waar ook vandaan, als waarschuwing op tijd de grens te trekken waar niet overheen mag worden gegaan.

Dankbaar zijn we voor de gastvrijheid en steun van lieve mensen van de Duinzichtkerk.

We beloofden een boek. Er is geprobeerd de kroniek op tijd bij de drukker te krijgen maar de opmaakt had te veel voeten in de aarde. Omdat het binnenkort wel gereed is zijn we op tijd voor volgend jaar….

Maar er is wel een boek, geschreven door Jetty Heemskerk . Praat met haar!

U bent van harte welkom na deze bijeenkomst voor een hapje en een drankje.

Laten we nu gaan staan en samen het zesde en laatste couplet van ons volkslied zingen.