Afgelopen zondag 4 november nam de HGK deel aan de herdenking van  de omgekomen vluchtelingen. Dit gebeurde met een korte manifestatie bij de Hofvijver, Den Haag. Het was georganiseerd door Justice and peace, Stek, Cordaid. voorzitter Ad van der Helm hield er een toespraak en ondertekende de petitie for a welcoming Europe.

https://www.justiceandpeace.nl/act/awelcomingeurope/

Hieronder de tekst van voorzitter Ad van der Helm

Herdenking omgekomen vluchtelingen 4 november 2018

 

Opnieuw staan we hier aan de oever van de Hofvijver om de omgekomen vluchtelingen te herdenken. Allerzielen is de herdenkingsdag van de gestorvenen van onze eigen geloofsgemeenschap, maar we bidden ook altijd voor hen die gestorven zijn zonder dat hun naam bekend is.

Het is een belangrijke christelijke opdracht die we ook herkennen bij mensen van andere religies en levensovertuigingen om mensen in hun laatste levensfase nabij te zijn. Deze gedachte heeft Moeder Teresa van Calcutta geïnspireerd om de mensen die in de straten van haar stad lagen te sterven, in die laatste momenten nabij te zijn met barmhartigheid en liefde. Het is een van de grootste geschenken die mensen elkaar kunnen geven: elkaar niet in de steek te laten op het moment van sterven. Maar wat gebeurt deze vluchtelingen: in de eenzaamheid van de zee en in de eenzaamheid van de woestijn komen zij om, verstoken van hulp, liefde en zorgzaamheid. Alle menselijkheid wordt hen ontnomen.

Duizenden mensen komen in de eenzaamheid om het leven. In 2017 3000 en dit jaar zijn het er al bijna 2000. Mensen op de vlucht; mensen die geen plek hebben om rustig en in vrede te zijn. Met angst voor hetgeen zij ontvlucht zijn en met onzekerheid over waar zij naar onderweg zijn. Zij hopen op een betere wereld, op een toekomst voor hun kinderen, voor vrede voor hun ouderen, hoop op werk en een mogelijkheid om zich te ontwikkelen door onderwijs. Het is de hoop die hen gaande houdt!

De muren van ons continent en ons land blijven onverminderd hoog. En de bureaucratie wordt alleen maar ingewikkelder. De IND kan haar werk niet aan. Mensen moeten maanden wachten om gescreend te worden, terwijl mensen die al jaren in Nederland zijn en een bijdrage leveren aan de samenleving en vaak goed geïntegreerd zijn, door middel van zeer bureaucratische en dus kostbare procedures uitgezet moeten worden. Ook als rechters ten faveure van de asielzoekers uitspraken doen, wordt door de Raad van State de IND in het gelijk gesteld. Klopt dat allemaal wel? Mijn rechtvaardigheidsgevoel protesteert hier.

We moeten erkennen dat onze wereld allesbehalve veilig is. Het is niet altijd gemakkelijk om dat van afstand te beoordelen. Bovendien kunnen sommige groepen veilig zijn in een bepaald land, maar mensen met een bepaalde levensovertuiging of een andere geaardheid kunnen toch gevaar lopen, omdat zij niet mainstream zijn, omdat zij bekeerd zijn of uit de kast gekomen. Dan kan de meerderheid onbarmhartig zijn, ook wanneer het land als ‘veilig‘ te boek staat.

Paus Franciscus heeft in zijn laatste toespraak op de Werelddag voor migranten en vluchtelingen (14 januari 2018) zijn steun uitgesproken aan het VN project van het Global Compact dat voor het einde van het jaar tot stand moet zijn gekomen tussen de staten van de VH. Het heeft vier kerndoelen:

  • Verlichting voor de gastlanden
  • Kracht voor de vluchtelingen zelf
  • Betere toegang voor derde landen, na de eerste opvang
  • Ondersteuning van landen van herkomst om vluchtelingen weer thuis op te nemen

Het is een gezamenlijke verantwoordelijkheid van de wereldgemeenschap. De wereld is ons gemeenschappelijk huis zegt Paus Franciscus. We kijken niet tot aan het einde van onze eigen landsgrenzen. De waardigheid van de mens is niet afhankelijk van paspoort of nationaliteit maar is gegevn met het mens-zijn zelf. Dit is een onuitwisbaar fundament. De vier werkwoorden van Paus Franciscus blijven voor hem fundamentele uitganspunt voor omgang met migranten en vluchtelingen: opnemen, beschermen, steunen en integreren.

Vandaag gedenken we de gestorven vluchtelingen en het is een appèl om ook onze stem te laten horen voor meer gastvrijheid en betere procedures en meer soepelheid en menselijkheid. Natuurlijk vinden we dat mensen gelijk behandeld moeten worden en we kunnen niet zomaar individuele gevallen anders behandelen dan andere, maar we moeten ook erkennen dat het algemene beleid dat nu gevoerd wordt en een falend kinderpardon te veel vragen en onrechtvaardigheid oplost, Die aanpak moet aangepast worden. Het kerkasiel in Den Haag betreft dus wat mij betreft niet alleen het een gezin, maar is een Bijbelse ondervragen op basis van Leviticus 19,34:  “Vreemdelingen die bij u wonen hebben dezelfde rechten als een geboren Israëliet. Gij moet hen beminnen als uzelf, want gij zijt zelf vreemdelingen geweest in Egypte. Ik ben de Heer uw God” (Lev. 19, 34). Het is de openingszin van de brief van Paus Franciscus. Laten wij die in ons hart opslaan en in onze oren knopen.

 

  • Gebed ….

 

Ad van der Helm, Den Haag.

 

4 november 2018